Ας αναρωτηθούμε πρώτα τί θέλουμε:
Θέλουμε
να κλείσουμε τα σύνορα και να διώξουμε τους πιστωτές; Θέλουμε να
πετάξουμε έξω τα καθάρματα που εκπροσωπούν στην Ελλάδα τους οίκους
αξιολόγησης και τους κερδοσκόπους των "αγορών"?
Θέλουμε να
ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Αργεντινής και να κηρύξουμε πτώχευση
για να τους κάνουμε να χεστούνε, όταν καταλάβουν πώς δε θα πάρουν απο
μας δεκάρα;
Θέλουμε να τιμωρήσουμε τα λαμόγια που μας έκλεβαν τόσα χρόνια; Μπορούμε όμως να το κάνουμε χωρίς να προκαλέσουμε εμφύλιο;
Θέλουμε να λυντσάρουμε τους αλήτες τους βουλευτές που συντηρούν το φαύλο πολιτικό σύστημα και να διαλύσουμε τα κόμματα;
Θέλουμε
να κάνουμε ένα κίνημα – κόμμα εξουσίας; Ή θέλουμε να κοιτάζουμε απόξω
σα χαζοί, κρίνοντας και κατακρίνοντας χωρίς ούτε μια πρόταση εφικτής
διακυβέρνησης;

Ας αναρωτηθούμε και πως θα καταφέρουμε τους στόχους μας:
Αρκούν
οι απεργίες, όταν όλοι φοβούνται να χάσουν τα μεροκάματά τους; Αρκούν
διαδηλώσεις, όταν η κυβέρνηση βρίσκει πάντα τρόπους να τρομοκρατεί τους
διαδηλωτές και να τους καταστέλει βίαια ;
Τα ανίκανα και πουλημένα
συνδικάτα και οι ανόητοι του ΠΑΜΕ έχουν διαλύσει τη συνοχή των
εργαζομένων, έτσι διοργανώνουν ξεχωριστές διαδηλώσεις σπάζοντας τη
συμμετοχή.
Μήπως πρέπει να βρούμε νέους τρόπους αντίδρασης, που να μην αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση με τους συνήθεις τρόπους;
Μήπως
να ορίσουμε συλλογικές και πανελλαδικές δράσης ανυπακοής; Ηδη
κυκλοφορούν ιδέες για παύση πληρωμών όλων των λογαριασμών για ένα
χρονικό διάστημα ώστε να μπολοκάρει όλο το σύστημα και να πάει πίσω η
είσπραξη για την κάλυψη του ελλείματος.