Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010, 19:29

Δύο νόμοι, δύο συνταγματικές διατάξεις και μία πάγια πολιτική βούληση
των κομμάτων εξουσίας περί «αυτοπροστασίας» αποτελούν τον πυρήνα του
καθεστώτος ατιμωρησίας, που έχει τροφοδοτήσει τη «συστημική διαφθορά»
και απαξίωσε τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας.

Η πρώτη συνταγματική διάταξη, το άρθρο 86, εγγυάται τη σύντομη και
σύννομη (δυστυχώς) παραγραφή αδικημάτων και στην ουσία την ασυλία των
Πολιτικών. Η δεύτερη συνταγματική διάταξη, άρθρο 19 παράγραφος 3 του
Συντάγματος, αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία και είναι ευφυής κίνηση
αυτοπροστασίας και φίμωσης των αντιπάλων (δημοσιογράφων) του -επί της
ουσίας- συντάκτη του συνταγματικού αυτού μορφώματος. Του Ευάγγελου
Βενιζέλου. Πρόκειται για το άρθρο που απορρίπτει ως παρανόμως ληφθέντα,
στοιχεία που κατεγράφησαν με «παράνομα» μέσα (κρυφή κάμερα ή κρυφή
ηχοληψία).

Το πνεύμα του άρθρου 19 επεκτάθηκε στη συνέχεια με την αλλαγή των
προνοιών του Ποινικού Κώδικα, με αποτέλεσμα την ποινικοποίηση της
καταγραφής εγκληματικών πράξεων με μέσα που θεωρούνται παράνομα. Όπως
ομολογεί και αφήνει άφωνο τον ακροατή του ανώτερο στέλεχος της
Δικαιοσύνης «το άρθρο 19, σκέψη και εφαρμογή του Ευ. Βενιζέλου,
σημαίνει πως, αν ένας ντετέκτιβ στήσει κρυφή κάμερα για καταγραφή
παράνομης συνεύρεσης της συζύγου ενός πελάτη του και κατά τη διάρκεια
της συνεύρεσης ο εραστής δολοφονήσει την ερωμένη του ή το αντίστροφο,
το καταγεγραμμένο στοιχείο δεν αποτελεί εύρημα για τη Δικαιοσύνη».
Πρόκειται για παραλογισμό.

Είναι αλήθεια ότι αυτή η πρόνοια του Συντάγματος «δένει τα χέρια» των
δημοσιογράφων και απελευθερώνει τους Πολιτικούς. Είναι, επίσης, αλήθεια
πως η πρόνοια αυτή αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Είναι αυταπόδεικτο
ότι η «σύλληψη» της ιδέας από το συγκεκριμένο πολιτικό (2001) στόχευε
στην απαλλαγή από κατηγορίες πολιτικών ή επαγγελματιών ή
επιχειρηματιών, που θα «συλλαμβάνονταν» από τον φακό να παρανομούν.

Το πολύ πρόσφατο παράδειγμα της παγίδευσης της πρώην Δούκισσας του
Γιορκ και πρώην συζύγου του βασιλικού γόνου, πρίγκιπα Άντριου, η οποία
κατεγράφη να ομολογεί πως «άνοιγε» επιχειρηματικές πόρτες δια της
ισχύος του ονόματος του πρώην συζύγου της, καταδεικνύει πως στις
δυτικές κοινωνίες η έννοια της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος
προτάσσεται πάσης άλλης πιθανής ή απίθανης έκθεσης προσωπικών δεδομένων
των πολιτών.

Με λίγα λόγια, τα δυτικά Συντάγματα δεν προφυλάσσουν τον εγκληματία
-όχι τον κοινό ποινικό, αλλά και τον κάθε πολιτικό- και επιτρέπουν στο
δημοσιογράφο να καταγράφει αποδεικτικά στοιχεία της ενοχής του. Αυτά,
όταν η ενέργεια αφορά στην προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος.

Ευθύνη υπουργών

Το άλλο πόνημα που ευτελίζει το δημόσιο βίο είναι ο νόμος 3126, που
ψηφίστηκε την 25η Φεβρουαρίου του 2003 και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα
της Κυβερνήσεως, φύλλο 66, την 19η Μαρτίου του ιδίου έτους. Αν κανείς
εντρυφήσει στις παραγράφους του Νόμου Περί Ευθύνης Υπουργών,
αντιλαμβάνεται πως οι πρόνοιες είναι «κομμένες και ραμμένες» (αν όχι
κεντημένες) πάνω στον «καμβά» αυτοπροστασίας των πολιτικών προσώπων,
όχι έναντι των εχθρών της Δημοκρατίας, αλλά έναντι των κατηγόρων τους
για διαφθορά, υπεξαίρεση, χρηματισμό, υπέρβαση καθήκοντος κλπ.




Είναι αξιοπερίεργο ότι αυτές οι διατάξεις και αλλαγές του Ποινικού
Κώδικα συμβαίνουν εντός της περιόδου 1996 -2009, κατά την οποία
παρατηρείται η θεαματική ενίσχυση φαινομένων διαφθοράς στη χώρα με τις
τραγικές επιπτώσεις στην οικονομία, το πολιτικό σύστημα, τη δικαιοσύνη,
τους πολιτειακούς, κρατικούς και κοινωνικούς θεσμούς.


Στη διάθεση των αρχών δηλώνει ο Τάσος Μαντέλης


Είμαι στη διάθεση των δικαστικών αρχών για να δώσω όλες τις απαραίτητες
εξηγήσεις δήλωσε σε δημοσιογράφους τηλεοπτικών σταθμών ο πρώην
υπουργός, ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα.





Πριν από λίγες ώρες, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου εξέδωσε εντολή
απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα για τον πρώην υπουργό, ενώ ασκήθηκε σε
βάρος του δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για διακίνηση μαύρου χρήματος,
αλλά δεν έχει εκδοθεί εισέτι ένταλμα σύλληψης εναντίον του.



Παραμένει ασαφές το νομικό πλαίσιο βάσει του οποίου θα διωχθεί ο πρώην
υπουργός, δεδομένου ότι για την περίπτωσή του ισχύει ο νόμος του 2003
περί Ευθύνης Υπουργών, οπότε τα ποινικά αδικήματα που προκύπτουν από
την αποδοχή «χορηγίας» της εταιρίας Siemens έχουν παραγραφεί.