Τον ωραιότερο μύθο για την γέννηση της Σελήνης τον βρήκα στην Ελληνική μυθολογία.
Η Σελήνη ήταν κόρη του Τιτάνα Υπερίωνα και της Τιτανίδος Θείας, αδελφή του Ήλιου και της Ηούς (Αυγής) .
Ήταν πανέμορφη με αλαβάστρινο πρόσωπο και ασημένια μακριά μαλλιά, διέσχιζε τον ουρανό οδηγώντας ένα άρμα ταύρων.
Είχε
πολλούς εραστές και φυσικά τον Δία (!), αλλά ο μεγάλος της έρωτας ήταν
ένας θνητός πανέμορφος βοσκός ο Ενδυμίωνας. (Αλλού λένε για πρίγκιπα,
αλλού για βοσκό, αλλά φυσικά και προτιμούμε τον πανέμορφο βοσκό!)

Ένα
βράδυ σε μια σπηλιά του όρους Λάτμου κοντά στην Σπάρτη τον επισκέφτηκε
και πέρασε μαζί του το βραδάκι… Από τον Ενδυμίωνα απέκτησε 50 παιδιά
(πολλά βραδάκια!) και από τον Δία την θεά Πανδία (Παν θεία) και την
Έρσα (Δροσιά).

Για να μπορεί όμως να επισκέπτεται κάθε βράδυ τον
αγαπημένο της, ζήτησε από τον Δία…(πολύ large ο τύπος, ως θεός…φυσικά)
να κοιμίσει αιώνια τον Ενδυμίωνα… Έτσι κάθε βράδυ η Σελήνη επισκέπτεται
σιωπηλά τον αγαπημένο της ενώ αυτός κοιμάται (τον ύπνο του δικαίου…)
και τον χαϊδεύει απαλά με τα ασημένια της μαλλιά!