."Μου
είπε ο Παπανδρέου: "Πιστεύεις ότι θα μας ψήφιζαν αν πιστεύανε ότι
πραγματικά θα φύγουμε από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ;", την ΕΟΚ όπως την έλεγαν
τότε.Και λέω, λοιπόν, "τότε γιατί χειροκροτάγανε;".Λέει: "Γιατί τους
άρεσε να το λέμε και γιατί ήταν πεισμένοι ότι δεν πρόκειται να το
κάνουμε". Η φράση αποδίδεται στον κ. Πάγκαλο. Πηγή: Ριζοσπάστης, Ο
Πάγκαλος αυτοσυστήνεται

Τα παρακάτω υπογράφονται με το ταξικό ψευδώνυμο …Πάνλασπος:

“Μάνος:
«Θυμούμαι το αρχικό αμάρτημα, “Εξω από το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, το ίδιο
συνδικάτο”. Αυτό δεν το έχω ξεχάσει. Και αυτό ήταν το σύνθημα με το
οποίο το ΠΑΣΟΚ…».

Πάγκαλος:
«Σε ένα βιβλίο που ετοιμάζω αναμνήσεων και θα λέγεται “Στην Ευρώπη με
τον Αντρέα” (…) περιγράφω πώς ο Παπανδρέου μού είχε πει όταν τον ρώτησα
τι θα γίνει – γιατί ανέλαβα το υπουργείο Εξωτερικών, τον ευρωπαϊκό τομέα
ενώ ίσχυε ακόμα αυτή η γραμμή μας “Εξω από το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ”,
δηλαδή, αυτή ήταν η θέση μας – και τον ρώτησα “τι πολιτική θα κάνουμε
τώρα πρόεδρε, γιατί εγώ είμαι ευρωπαϊστής, αλλά εσείς έχετε πει έτσι,
και ο κόσμος μας ψήφισε με βάση αυτό το πρόγραμμα”.

Μου είπε ο Παπανδρέου:
“Πιστεύεις ότι θα μας ψήφιζαν αν πιστεύανε ότι πραγματικά θα φύγουμε από
το ΝΑΤΟ και την ΕΕ;”, την ΕΟΚ όπως την έλεγαν τότε.

Και λέω, λοιπόν, “τότε γιατί
χειροκροτάγανε;”.

Λέει: “Γιατί τους άρεσε να
το λέμε και γιατί ήταν πεισμένοι ότι δεν πρόκειται να το κάνουμε”.

Δεν ξέρω αν αυτό είναι μάθημα
κυνισμού, αλλά εν πάση περιπτώσει βρίσκω ότι είναι μια υπέροχη
πολιτική σκέψη
, που ισχύει για πάρα πολλά πράγματα στην Ελλάδα»
!

Λίγο νωρίτερα, και στην ίδια
εκπομπή, ο Πάγκαλος είχε πει επίσης:

«Και πράγματι τα δύο μεγάλα κόμματα
δεν κάνουν ποτέ αυτά που λένε. Ποτέ»!

Αυτός ο κύριος,

που «καρφώνει» τον νεκρό ιδρυτή του
κόμματός του, εξιστορώντας ότι ο Αντρέας Παπανδρέου δεν πίστευε τίποτα
από όσα έλεγε στο λαό,

και που ο Πάγκαλος τον εξυμνεί (!)
γι’ αυτό,

αυτός ο κύριος

που ισχυρίζεται ότι ο
πολιτικός αμοραλισμός, ο κυνισμός, η δημαγωγία, το ψέμα, η εξαπάτηση, η
υποκρισία, η διπροσωπία, ο εμπαιγμός, συνιστούν «υπέροχη πολιτική σκέψη»
(!),

είναι ο ίδιος κύριος που
λασπολογεί εναντίον του ΚΚΕ
, που γκαιμπελίζει λέγοντας
ότι το ΚΚΕ έχει σχέση με τον «Γερμανό» και ότι «το ΚΚΕ έχει κοινές
επιχειρήσεις με τη ΝΔ»
.

Πράγματι. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δε θα
μπορούσε να αναθέσει σε κάποιον «καταλληλότερο» το ρόλο του συκοφάντη.”

Πηγή: Ριζοσπάστης,
Ο Πάγκαλος αυτοσυστήνεται

Ο χρόνος είναι κρίμα

"-Εχει
καταλήξει σε κάποιο πόρισμα η έρευνα για τους ενόχους; -Αυτά τα περί
«προβοκάτορα» όχι σ’ εμένα. Εχω περάσει από την Κεντρική Επιτροπή του
ΚΚΕ. Και θα ‘πρεπε πριν πιάσουν τη λέξη αυτή στο στόμα τους να
αναλογιστούν πόσους και πόσους ατίμασαν ή εκτέλεσαν αυτοί, όχι η Δεξιά,
με την κατηγορία του προβοκάτορα. Θα ‘πρεπε να ντρέπονται για μερικά
πράγματα. Oλη μου τη ζωή έκανα οικονομία χρόνου." Πηγή:Θ. Πάγκαλος, σε
συνέντευξη του στην εφημερίδα «Η Καθημερινή», 27.06.2010

“Η Αριστερά εκ φύσεως είναι συγκρουσιακή…
Εναντίον των άλλων πολιτών; Και το χαρακτηριστικό είναι ότι συζητάμε
αυτά τα πράγματα που σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα ήταν λυμένα.
Και αυτό είναι ενδεικτικό του πρωτογονισμού της σημερινής Αριστεράς, η
οποία λειτουργεί πλέον ως περιθωριακό φαινόμενο στην κοινωνία. Και
με μεγάλη οργή θεωρώ ότι συνθήματα και ιδέες που ορισμένοι ασπάζονται
κατέληξαν στον θάνατο τριών αθώων ανθρώπων
. Δεν τα
έκαψε ο Καρατζαφέρης τα γραφεία της Marfin. Ούτε η Αστυνομία…

Εχει καταλήξει σε κάποιο
πόρισμα η έρευνα για τους ενόχους;

Αυτά τα περί «προβοκάτορα» όχι σ’ εμένα. Εχω περάσει από την Κεντρική
Επιτροπή του ΚΚΕ.
Και θα ‘πρεπε πριν πιάσουν τη λέξη
αυτή στο στόμα τους να αναλογιστούν πόσους και πόσους ατίμασαν ή
εκτέλεσαν αυτοί, όχι η Δεξιά, με την κατηγορία του προβοκάτορα.
Θα
‘πρεπε να ντρέπονται για μερικά πράγματα.
Oλη μου τη ζωή έκανα οικονομία χρόνου.”

Πηγή:Θ. Πάγκαλος, σε  συνέντευξη του στην
εφημερίδα «Η Καθημερινή», 27.06.2010

Οι αναρχικοί ψηφίζουν τον Αλέξη

“Ας πούμε ότι είσαι ένας απλός
πολίτης, δεν ανήκεις σε κόμματα και αλλάζεις άποψη ανάλογα με την
περίσταση. Βρίσκεσαι μπροστά στο δίλημμα στις πρόσφατες εκλογές, ένα
ΠΑΣΟΚ που υποψιάζεσαι ότι το πρόγραμμα του δεν θα τηρηθεί εν μέρει
τουλάχιστον, και μία Ν.Δ. που παρουσίασε τον απολογισμό που παρουσίασε
και τα μικρά κόμματα τα οποία είναι όπως τα ξέρουμε. Το ένα είναι ακραίο
δεξιό, το άλλο θέλει να φέρει την εποχή του Στάλιν ξανά, και το τρίτο
έχει χαθεί κάπου στα Εξάρχεια στους πλαστούς παραδείσους. Αν ανήκεις σε
μία από τις τρεις αυτές μικρό-ομάδες η επιλογή σου είναι απλή.
Αν
είσαι φασίστας, κομμουνιστής ή αναρχικός επιλέγεις αντίστοιχα τον κύριο
Καρατζαφέρη, την κυρία Παπαρήγα ή τον κύριο Τσίπρα.”

Πηγή: Συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Θεόδωρου
Πάγκαλου, από το blog kafeneio-gr.

Ο “αθώος” Γιώργος Παπανδρέου
“εκτός νομιμότητας”

“Βέβαια, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε
ότι εκεί που ο κ. Πάγκαλος «δίνει ρέστα» είναι με το ΚΚΕ.
Τέτοιο
είναι το πάθος του που, με το μένος του εναντίον του ΚΚΕ, φτάνει να
θέτει σε κίνδυνο ακόμα και «αθώους». Οπως για παράδειγμα τον ίδιο τον
πρόεδρό του!

Σκεφτείτε: Λέγοντας χτες ότι το ΚΚΕ
κινείται στα όρια της συνταγματικής νομιμότητας και ότι ούτε λίγο ούτε
πολύ η προτροπή του Κόμματος να μείνει ο νόμος – πλαίσιο ανενεργός
συνιστά κατάλυση της δημοκρατίας (!), τότε, χωρίς να το καταλαβαίνει (;)
ο κ. Πάγκαλοςθέτει εκτός νομιμότητας ακόμα και τον Γιώργο Παπανδρέου! Ο
τελευταίος λίγες μέρες πριν
(άθελά του βέβαια)
είχε δηλώσει: «Ούτως ή άλλως, ο νόμος θα μείνει ανενεργός» («Βήμα»,
9/3/2007)!

Τι είναι, λοιπόν, αυτό που
οδηγεί τον κ. Πάγκαλο να «θολώνει» σε τέτοιο σημείο που βγάζει ακόμα και
το κόμμα του, το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και τον αρχηγό του, στην …παρανομία;

Ως προς αυτό, την απάντηση την έχει
δώσει ο ίδιος. Ερωτηθείς πριν από χρόνια τι έχει να απαντήσει σε όσους
τον αποκαλούν «εκλεπτυσμένο αντικομμουνιστή» είχε ξεκαθαρίσει με
παρρησία:

«Γιατί εκλεπτυσμένος; Είμαι
κανονικός αντικομμουνιστής…» (Θεόδωρος Πάγκαλος, «Αυριανή», 1/1/89).

Είχε απόλυτο δίκιο…”

Πηγή: Ημεροδρόμος,
Ριζοσπάστης, Την εποχή του Πάγκαλου

«Σάββα, παιδί μου… »

Η υπόθεση της παράδοσης Οτσαλάν
και η στάση του κ. Πάγκαλου απασχολεί αρκετά το Ριζοσπάστη:

“«Σάββα, παιδί μου… »

«Είμαι περήφανος για ό,τι έκανα», δήλωσε ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Αναφερόταν
στην υπόθεση του Οτσαλάν. «Δεν μπορούσα να τον παραδώσω στην Τουρκία»,
αλλά «δεν μπορούσα και να τον κρατήσω» (σ.σ.: άρα κάπου τον «έδωσε».
Πού; Στους Αμερικανούς μήπως;)…

Κάπως έτσι «απολογήθηκε» ο πρώην υπουργός στις τουρκικές
αιτιάσεις ότι αυτός είναι ο άνθρωπος που έκρυβε τον Οτσαλάν (έχουν
χιούμορ οι Τούρκοι).

Το ενδιαφέρον, πάντως, δεν είναι τι είπε ο Πάγκαλος (άλλωστε, τα
έχει ξαναπεί). Το ενδιαφέρον είναι το «πού» τα είπε: Στο συνέδριο του
Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος του Ντενίς Μπαϊκάλ, στην Αγκυρα.

Σημείωση: Στο συνέδριο ο κ. Πάγκαλος παραβρέθηκε ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ (Αλήθεια,
ποιος ήταν εκείνος «ο μεγάλος τραγουδιστής» που φώναζε «Σάββα παιδί
μου, πέτα τον έξω»;)
…” Πηγή: Ριζοσπάστης


Παρεπιπτόντως: Πραγματικά δεν
κατάλαβα ποιός ήταν ο τραγουδιστής στον οποίο αναφέρεται ο συντάκτης του
Ριζοσπάστη, ούτε ποιός ήταν ο Σάββας,  έχω μια υποψία ,αλλά δεν μπορώ
να τη γράψω. Δεν το βρίσκω και σωστό να εξαπολύονται τέτοιες υπόνοιες
για ένα πλήθος καλλιτεχνών. Αυτά γράφονται στα κουτσομπολίστικα
περιοδικά, καμιά θέση δεν έχουν σε αριστερές εφημερίδες
.

Ή θα σου αρέσει ο Μπράμς ή θα
ψήνεις αρνιά στην ταράτσα.

"Έτσι
για να σώσει τη χώρα του ο καλός βασιλιάς από τον αλόγιστο
πολλαπλασιασμό των ποντικιών αποφάσισε να επέμβει. Πήρε τη φλογέρα και
παίζοντας άρχισε να διασχίζει τους δρόμους του βασιλείου του. Και ώ του
θαύματος! Πίσω σχηματίσθηκε μία ατέλειωτη ουρά από τα σιχαμερά αυτά ζώα.
Μπροστά λοιπόν ο βασιλιάς και πίσω του τα στίφη των ποντικιών. Σώθηκε η
χώρα, εξαφανίστηκαν τα ποντίκια και έζησαν αυτοί καλά και εμείς
καλύτερα. Όμως κάποια από αυτά σκαρφάλωσαν σε πλοίο, το πλοίο βυθίστηκε
σε κάποιο ταξίδι και τα ποντίκια βγήκαν σε κοντινό νησί. Σε ένα χρόνο
εκεί στο νησί πολλαπλασιάστηκαν πάρα πολύ και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν
να φέρουν γάτες. Έτσι οι ποντικοί εξαφανίστηκαν, οι γάτες όμως αυξήθηκαν
και αυτές πάρα πολύ.Πηγή: Κόκκινη κλωστή δεμένη

Υπήρχαν εποχές που η χώρα αυτή ήταν ανώριμη, αν θέλετε για
παράδειγμα το ’81 του Ανδρέα Παπανδρέου ήρθε για μία σειρά από λόγους,
πρώτον γιατί είχες ένα ρήτορα και μάγευε τα πλήθη που τον ακολουθούσαν
από πίσω, δεν ξέρω όμως αν πρέπει να είναι κανείς περήφανος για αυτό,
και εγώ ήμουν χαρούμενος
και εγώ ήμουν στο δρόμο με μία
πράσινη σημαία, αλλά δεν σας θυμίζει λίγο το Γερμανικό παραμύθι που
έπαιζε ο ένας τη φλογέρα και ακολουθούσαν από πίσω τα ποντίκια;
Αυτό
δεν είναι χαρακτηριστικό ώριμης χώρας, αν ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν
Βέλγος δεν θα μπορούσε να το κάνει ποτέ αυτό.

Δεύτερον, δεν είχε γνωρίσει ο κόσμος
άλλη Κυβέρνηση από της Δεξιάς, ένας ολόκληρος κόσμος γεννήθηκε και
μεγάλωσε βρισκόμενος στο περιθώριο. Εγώ το ’81 ήμουν μεγάλος, ήμουν 43
χρονών, μερικά χρόνια πριν δεν μπορούσα να διανοηθώ καν ότι θα είχαμε
Κυβέρνηση από τον δημοκρατικό χώρο. Η ιστορία μας είχε διδάξει ότι η
δημοκρατική παράταξη που αγωνίστηκε, που δεν ήθελε το Βασιλιά, που
πάλεψε στον εμφύλιο ήταν μειοψηφία. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται
συνέχεια.
Βλέπω για παράδειγμα μερικούς διανοούμενους
οι οποίοι από τη μια πλευρά ζητούν τον εκσυγχρονισμό, και τον απαιτούν
όταν δεν υπάρχει, αλλά παράλληλα νοσταλγούν και τη γραφικότητα, δεν
γίνεται αυτό. Ή θα σου αρέσει ο Μπράμς ή θα ψήνεις αρνιά στην ταράτσα.”

Πηγή: Συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Θεόδωρου
Πάγκαλου, από το blog kafeneio-gr.

Δεύτερο μουσικό διάλειμμα, σύμφωνα και με τα μουσικά γούστα
του κ. Πάγκαλου:


Τα “σοβαρά” έντυπα δεν
ασχολούνται με τον κ. Πάγκαλο

Ο
Γιοχάνες Μπραμς (Johannes Brahms, 7 Μαΐου 1833 – 3 Απριλίου 1897) ήταν
ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες κλασικής μουσικής του 19ου αιώνα.
Η μουσική του συνδυάζει τη δραματική δύναμη και τη λυρική ένταση μαζί
με μία ανακουφιστική ζεστασιά. Ο Μπραμς ήταν ριζοσπαστικός ως προς την
αρμονική του τόλμη και την εκφραστική του δεινότητα, αλλά συντηρητικός
στη χρήση των παραδοσιακών ή και αρχαϊκών ακόμη μουσικών δομών. Για να
καταλάβουμε καλύτερα το χαρακτήρα και την τεχνική σύνθεσης του Μπραμς,
μπορούμε να ανατρέξουμε στο δοκίμιο του Σαίμπεργκ:"Μπραμς, ο
Προοδευτικός", στο οποίο αναιρείται η μέχρι τότε κρατούσα εικόνα του
Μπραμς ως συντηρητικού και αναδεικνύεται η προοδευτικότητα της μουσικής
του τουλάχιστον όσον αφορά στην οργάνωση των μουσικών φράσεων. Πηγή:
Βικιπαιδεία

Και τα σοβαρά ιστολόγια, υποθέτω…

“Είναι αυτονόητο ότι η ενασχόληση με
την ποιότητα του πολιτικού λόγου και της συμπεριφοράς του κ. Πάγκαλου
είναι
αδιανόητη για ένα σοβαρό έντυπο όπως ο “Ρ”.
Δικαιολογείται
παρά μόνο αν το προς εξέταση άτομο και οι απόψεις του έχουν κατακτήσει
την ιδιότητα του
“παραδείγματος προς αποφυγήν”. Και ο
κύριος Πάγκαλος έχει εδώ και καιρό, με το ύφος του, μετατραπεί σε
συνώνυμο του “πάν-καλου”… ήθους των υβριστών.

Σύμφωνα με τον κύριο υπουργό,
λοιπόν, οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των λαϊκών στρωμάτων κατά της
κυβερνητικής πολιτικής συνιστούν “οχλοκρατία” και δράση “κατά του
κοινοβουλευτισμού”. Εξαιρετικά συνεπής στάση και αντίληψη από κάποιον,
που καλεί την Αστυνομία να ξεκινήσει επιδρομές “σωφρονισμού” κατά
16χρονων παιδιών”

“κόμπλεξ ανωτερότητας”

“Ο κύριος Πάγκαλος, δε,
ανεβαίνει με αξιοπρόσεκτη σταθερότητα ένα προς ένα τα σκαλιά της
αντιδημοκρατικής εξαλλοσύνης.
Κάτω από τον
εμφυλιοπολεμικό του αντικομμουνισμό, υπάρχει ένα πολύ στέρεο
αντιδραστικό έδαφος επί του οποίου οικοδομεί και εκτοξεύει τον αντι-ΚΚΕ
“γενιτσαρισμό” του.
Διότι – πρέπει να το υπενθυμίσουμε
– ο κ. Πάγκαλος κάποτε πέρασε από το ΚΚΕ. Και αυτός, όπως και κάποιοι
άλλοι, είχε τη γνωστή διαδρομή: Το κομμουνιστικό κίνημα τούς “ξέβρασε”.
Είναι προφανές ότι αυτή την απόρριψη ο κ. Πάγκαλος δεν την έχει
ξεπεράσει ακόμα…

Ευτυχώς, γιατί και
τούτη η ιστορική λεπτομέρεια επιβεβαιώνει την άποψη πως ορισμένοι, ό,τι
και να κάνουν, κάποια στιγμή το “κόμπλεξ ανωτερότητας” που τους
διακατέχει έναντι του… λαουτζίκου,
θα υπερισχύει και
θα πάρουν σαφή θέση στο πλευρό εκείνων με τους οποίους πράγματι έχουν
ταχθεί. Ο κ. Πάγκαλος μπορεί να είναι περήφανος. Συνιστά, πλέον, ένα
τυπικό δείγμα της τάξης του.”

Πηγή:
Πάγκαλος ο νεότερος, Ριζοσπάστης, 30 Γενάρη 1999

Ανατροπή τους συστήματος, χωρίς
να τους πάρουν χαμπάρι (και “χωρίς να σπάσει ούτε ένα τζάμι”)

"Εγώ
είμαι ένας από τους λίγους που παίρνουν στα σοβαρά το ΚΚΕ στη χώρα. Και
λόγω προϊστορίας αν θέλετε, λόγω νεανικής ασθένειας. Διαβάζω λοιπόν τα
κείμενά του. Στο κείμενο το τελευταίο που εξέδωσαν προ εβδομάδων, είναι
σαφές ότι απορρίπτουν το Σύνταγμα της χώρας, ότι επιδιώκουν την ανατροπή
του υπάρχοντος πολιτικού και κοινωνικού συστήματος και επιδιώκουν αυτό
να γίνει χωρίς οι υπόλοιποι να τους πάρουν χαμπάρι."Πηγή:Συνέντευξη του
Θ. Πάγκαλου, στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ TΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»,
30.05.2010.Φωτό:Λεπτομέρεια από αφίσα του Κ.Κ.Ε. για την Πρωτομαγιά

“Να πάμε σε ένα άλλο θέμα αυτό της βαριάς βιομηχνίας που είναι ο
τουρισμός. Πώς σχολιάζετε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις από το ΠΑΜΕ και
το ΚΚΕ στα κρουαζιερόπλοια;

Εγώ είμαι ένας από τους λίγους που
παίρνουν στα σοβαρά το ΚΚΕ στη χώρα. Και λόγω προϊστορίας αν θέλετε,
λόγω νεανικής ασθένειας. Διαβάζω λοιπόν τα κείμενά του. Στο κείμενο το
τελευταίο που εξέδωσαν προ εβδομάδων, είναι σαφές ότι απορρίπτουν το
Σύνταγμα της χώρας, ότι επιδιώκουν την ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού
και κοινωνικού συστήματος και επιδιώκουν αυτό να γίνει χωρίς οι
υπόλοιποι να τους πάρουν χαμπάρι.

Εννοείτε ανατροπή του
συστήματος;

Ναι ανατροπή του συστήματος, διάλυση
του συστήματος. Είναι σαφές, το λένε, δεν είναι κάτι που φαντάζομαι. Τα
έχει πει η κυρία Παπαρήγα στη Βουλή και τα λέει κατά τέτοιο τρόπο που
δεν τα καταλαβαίνει κανείς, αλλά τελικά αυτά λέει. Ξέρετε, όταν έχεις να
μελετήσεις αυτόν τον χώρο πρέπει να ξέρεις να διαβάζεις και ανάμεσα
στις γραμμές.”

«Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η
Βουλή»

“Με ποιά πρόθεση;

"Όταν
κανείς σκέφτεται τον υποκειμενικό παράγοντα αυτής της εξέλιξης με το
σημερινό ΚΚΕ με τους γραφειοκράτες υπαλληλίσκους του Περισσού και την
κυρία Παπαρήγα σε ρόλο επαναστατικού ηγέτη, είναι γελοία
πράγματα.."Συνέντευξη του Θεόδωρου Πάγκαλου, στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ TΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ», 30.05.2010.

Είναι σαφής η πρόθεσή τους. Διάλυση του κράτους, κορύφωση της
ανεργίας, λαϊκή δυστυχία, ανατροπή χωρίς ένοπλο αγώνα, που δεν τον
τολμάνε. Τον έχουν αποπειραθεί προσφάτως και ηττήθησαν. Πρόθεσή τους
όμως είναι να επιβάλουν στην Ελλάδα τη δικτατορία του προλεταριάτου που
είναι η έκφραση των εργαζομένων μέσω του ενός κόμματος και της μίας
ηγεσίας..
Όταν κανείς σκέφτεται τον υποκειμενικό
παράγοντα αυτής της εξέλιξης με το σημερινό ΚΚΕ με τους γραφειοκράτες
υπαλληλίσκους του Περισσού και την κυρία Παπαρήγα σε ρόλο επαναστατικού
ηγέτη, είναι γελοία πράγματα.
Μπορούν όμως να κάνουν
τεράστια ζημιά και την έκαναν. Εγώ πιστεύω ότι έχουν λειτουργήσει για
μια πτώση του ελληνικού τουρισμού που είναι τουλάχιστον 10% από το 20%
συνολικά που φαίνεται ότι είναι η μείωση. Αυτό το 10% οφείλεται σε δικές
τους ενέργειες. Πέραν αυτού υπάρχει και ένα θέμα. Πρέπει να
σταματήσουμε να παίζουμε το κρυφτό με την έννοια της βίας. Βεβαίως
εγκληματίας είναι αυτός που σκοτώνει ανθρώπους. Αυτοί που έκαψαν τους
τρεις ανθρώπους στην οδό Σταδίου είναι εγκληματίες και πρέπει να βρεθούν
και να μπουν στη φυλακή. Υπάρχει και μια ανυπομονησία της κοινής
γνώμης, γιατί επιτέλους δεν βρίσκονται; Αυτό όμως το φαινόμενο, αυτή η
πράξη δεν είναι τυχαία. Ποιός επαγγέλλεται τη βία;
Όταν
φωνάζουν οι συνδικαλιστές _και μη μου πείτε ότι δεν το κάνουν οι
συνδικαλιστές του ΚΚΕ γιατί τους είδα με τα μάτια μου_ και αναγνώρισα
πρόσωπα στην τηλεόραση να φωνάζουν: «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η
Βουλή». Αυτό δεν είναι πράξη βίας;”

Πηγή:Συνέντευξη του Θ. Πάγκαλου, στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ TΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ», 30.05.2010.

Η πανίδα του τόπου μας
Ο κ. Μπογιόπουλος συναγωνίζεται επάξια τον κ Κακουλίδη,
γράφει το Νοέβμβρη του 2003
:

"Εχανε
τον έλεγχο ο Πάγκαλος; Χιμούσαν να τον φάνε τα «πιτ μπουλ» του Μαξίμου
που, δεν πρέπει να ξεχνάμε, με ένα νεύμα του αφεντικού έσπευσαν να
κατασπαράξουν τον Γ. Πανταγιά που επί χρόνια τα «σίτιζε».Ηρθε όμως η
στιγμή που ο Θεόδωρος πήρε προαγωγή και έγινε το «ντόμπερμαν» του
προεκλογικού αγώνα του ΠΑΣΟΚ. Με πόσο θαυμασμό και έκσταση παρακολουθούν
τώρα τα γαβγίσματά του όλοι αυτοί που «γραφικό»! τον ανέβαζαν
«αμετροεπή» τον κατέβαζαν! Πόσο μελωδικά φτάνουν στ’ αυτιά τους οι
ύβρεις του!"Πηγή: Ν. Μπογιόπουλος, Πάγκαλος ο νεότερος, Ριζοσπάστης, 30
Γενάρη 1999. Φωτό από: Photos8.com

“Πόσο σάλιο θα τρέξει ακόμη από τα
μολύβια των
«πιτ μπουλ» που
προαυλίζονται στο Μέγαρο Μαξίμου;

Ο σκύλος, ράτσας ή
«κόπρος»
, είναι αποδεδειγμένο ότι θα κάνει τη δουλιά
του: Θα χορέψει στο χαβά που θα του παίξει το αφεντικό. Το όποιο
αφεντικό. Στην προκειμένη περίπτωση για την οποία θα μιλήσουμε, το
αφεντικό κατοικοεδρεύει στου Μαξίμου.

Θυμούμαστε, δεν έχουν περάσει δα
και χρόνια, πόσες φορές διάφοροι κονδυλοφόροι καταχέριαζαν τον Θ.
Πάγκαλο, κάθε φορά
που «κλοτσούσε» την καρδάρα με το γάλα και «λέρωνε» τον πρωθυπουργό.
Εχανε τον έλεγχο ο
Πάγκαλος;
Χιμούσαν να τον φάνε τα
«πιτ μπουλ»
του Μαξίμου που, δεν πρέπει να ξεχνάμε, με ένα νεύμα του αφεντικού
έσπευσαν να κατασπαράξουν τον Γ. Πανταγιά που επί χρόνια τα «σίτιζε».

Ηρθε όμως η στιγμή που ο Θεόδωρος πήρε
προαγωγή και έγινε το
«ντόμπερμαν»
του προεκλογικού αγώνα του ΠΑΣΟΚ. Με πόσο θαυμασμό και έκσταση
παρακολουθούν τώρα τα
γαβγίσματά του
όλοι αυτοί που «γραφικό»! τον ανέβαζαν «αμετροεπή» τον κατέβαζαν! Πόσο
μελωδικά φτάνουν στ’ αυτιά τους οι ύβρεις του!

Φυσικά, η “προσφορά” του κ. Πάγκαλου
προς τον τόπο δε σταματά εδώ. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο κύριος
υπουργός, που φτάνει να υπονοεί την εκπαραθύρωση του ΚΚΕ από τα όρια της
κοινοβουλευτικής νομιμότητας, αυτός ο “θεματοφύλακας” της δημοκρατίας,
είναι ο ίδιος που δηλώνει κάτι που κανείς ΝΑΤΟικός υπάλληλος δεν είχε
τολμήσει μέχρι τώρα. Οτι σε συνθήκες κρίσης, τα όρια, λέει, της εθνικής
κυριαρχίας πρέπει να περιορίζονται! Ναι! Κι αυτό, απόφθεγμα του αρμοδίου
υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας είναι, ώστε να διευκολυνθεί και
ιδεολογικά (!), η όποια επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο ή αλλού…”

Πηγή:
Ν. Μπογιόπουλος, Πάγκαλος ο νεότερος, Ριζοσπάστης, 30 Γενάρη 1999

Του
Στάθη από την Ελευθεροτυπία.

Ας δούμε τι έλεγε ο κ. Πάγκαλος για τις σχέσεις της Ελλάδας  με την
Τουρκία σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα
«Δημοκρατική» της Ρόδου
, στις 14/12/2008
:

“Αξίζει να σημειωθεί ότι
όπως υπάρχει ένα «βαθύ κράτος» ακριβώς έτσι υπάρχει και ένα «βαθύ
Ισλάμ». Ένα Ισλάμ που απορρίπτει και τον Ερντογάν ως «κοσμικό»,
διαθέτει ευρύτατο δίκτυο επιρροής και δεν αποδέχεται τις εκλογές ως
διαδικασία κατάκτησης της εξουσίας.

Ο Ερντογάν ξεκίνησε αυτοπαρουσιαζόμενος ως υπερασπιστής εκείνων
που δεν είχαν φωνή, εκείνων που αναζητούσαν ένα κράτος δικαίου μέσω
της ευρωπαϊκής ένταξης. Τελικά ενεπλάκη σε ένα παιχνίδι διαρκών
συμβιβασμών με το στρατιωτικό, δικαστικό και διπλωματικό κεμαλικό
κατεστημένο που αργά αλλά σταθερά τον οδηγεί στην απονομιμοποίησή του
ακριβώς στα μάτια εκείνων που ήταν η ελπίδα τους.

Η Τουρκία είναι μια κατακερματισμένη κοινωνία, ένα
έθνος σε διαρκή αναζήτηση ταυτότητας που δεν μπορεί να κλείσει τους
λογαριασμούς με το παρελθόν του (πχ αρμενική γενοκτονία), ένα κράτος
που για να υπάρχει πρέπει να καταπιέζει, να συνθλίβει τους πολίτες
του και μια οικονομία που διατηρείται στη ζωή μόνο χάρη στη διαρκή
παρέμβαση του ΔΝΤ και των ΗΠΑ
.”

και λίγο παρακάτω:

“Την ίδια στιγμή η τουρκική
ελίτ εξακολουθεί να ονειρεύεται το οθωμανικό παρελθόν. Η μόνη χώρα που
μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην αναβίωση του «Μεγάλου Τούρκου» όπως οι
ίδιοι αυτάρεσκα αυτοπροσδιορίζονται, είναι η Ελλάδα.

Η Τουρκία δεν είναι ούτε ο
γίγαντας που προσποιείται ότι είναι ούτε φυσικά ένας χάρτινος πύργος
που θα πέσει με το πρώτο αεράκι. Είναι όμως η μοναδική πραγματική
γεωστρατηγική απειλή που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Για δυο λόγους.
Πρώτον γιατί αντιμετωπίζει τεράστια εσωτερικά προβλήματα που μπορεί να
έχουν απρόβλεπτες συνέπειες. Πχ ένας εμφύλιος πόλεμος θα σήμαινε ότι
εκατομμύρια πρόσφυγες θα αναζητούσαν καταφύγιο στην Ελλάδα. Δεύτερον
γιατί επέστρεψε στην οθωμανική λογική που επιδιώκει την ευμάρεια όχι
μέσω της οικονομικής ανάπτυξης αλλά της απόσπασης πλούτου με τη βία.

Η Ελλάδα οφείλει να συνεχίσει την
πολιτική ένταξης σε ισχυρές συμμαχίες, να επιταχύνει την οικονομική
της ανάπτυξη, να εμβαθύνει το δημοκρατικό της πολίτευμα και να πείσει
ότι ξέρει να δίνει σε όλους ευκαιρίες να πραγματοποιήσουν τα όνειρά
τους. Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις δεν θα έχουμε ποτέ την δυνατότητα
να επενδύσουμε τα απαραίτητα χρήματα που χρειάζονται για να διαθέτουμε
ισχυρές ένοπλες δυνάμεις αλλά και δεν θα έχουμε το αναγκαίο ποιοτικό
προβάδισμα απέναντι στην αναμφισβήτητη ποσοτική ανωτερότητα της
Τουρκίας.”

Πού είναι οι S 300

Αυτή είναι η
συμπεριφορά ενός πολιτικού ταγού, που έχει συνδέσει το όνομά του με μια
πολιτική που “ευχαριστεί” (!) τους Αμερικανούς για τα Ιμια. Που
στέκεται “σούζα” μπροστά στην Ολμπράιτ, όταν υπογράφει συμφωνίες όπως
της Μαδρίτης. Που εναλλάσσει τις “συγνώμες” προς τους Γερμανούς με τις
“συγνώμες” προς τις ΗΠΑ.
Που αντικαθιστά τους “S-300″
με την επίδειξη τέτοιας υποτέλειας, την οποία ούτε τριακόσιοι
οσφυοκάμπτες δε θα μπορούσαν να επιδείξουν.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Κουκουέδικο χιουμοράκι
(συλλεκτικό)

Ξανά για το διψασμένο σκυλί

."Την
ίδια στιγμή η τουρκική ελίτ εξακολουθεί να ονειρεύεται το οθωμανικό
παρελθόν. Η μόνη χώρα που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην αναβίωση του
«Μεγάλου Τούρκου» όπως οι ίδιοι αυτάρεσκα αυτοπροσδιορίζονται, είναι η
Ελλάδα.Η Τουρκία δεν είναι ούτε ο γίγαντας που προσποιείται ότι είναι
ούτε φυσικά ένας χάρτινος πύργος που θα πέσει με το πρώτο αεράκι. Είναι
όμως η μοναδική πραγματική γεωστρατηγική απειλή που αντιμετωπίζει η χώρα
μας. Για δυο λόγους. Πρώτον γιατί αντιμετωπίζει τεράστια εσωτερικά
προβλήματα που μπορεί να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες. Πχ ένας εμφύλιος
πόλεμος θα σήμαινε ότι εκατομμύρια πρόσφυγες θα αναζητούσαν καταφύγιο
στην Ελλάδα. Δεύτερον γιατί επέστρεψε στην οθωμανική λογική που
επιδιώκει την ευμάρεια όχι μέσω της οικονομικής ανάπτυξης αλλά της
απόσπασης πλούτου με τη βία.Θ. Πάγκαλος σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε
στην εφημερίδα «Δημοκρατική» της Ρόδου, στις 14/12/2008.

“5. Οι περιορισμένες ικανότητές του συνοδεύονται από
παραληρητικές ιδέες, με κύριο πάντοτε σκοπό την προσπάθειά του να
κερδίσει την κοινωνική αποδοχή. Μετά την ανεπιτυχή έκβαση της υπόθεσης
Οτσαλάν, θεώρησε σωστό να κρατήσει απέναντι σε όλους τη στάση του
θιγμένου. Εμφάνισε συμπτώματα συσκότισης και απώλεια μνήμης, ώστε
πολλοί άρχισαν να αναρωτιούνται αν ήταν πράγματι υπουργός Εξωτερικών.6.
Το σκυλί του όποιος το πονάει δεν το αφήνει διψασμένο.
Κρίνοντας πως το ντέρμπι είναι αμφίρροπο, ο Γιωργάκης -αντιγράφοντας
πιστά τον πατέρα του – έβγαλε στη σέντρα τον Θεόδωρο να υποκριθεί πάλι
τον οργισμένο κατά των κομμουνιστών, μια που έχει καλές επιδόσεις στην
κακεντρέχεια και την υπονόμευση. Στήριξε αυτή του τη χειρονομία με το
γνωστό «χιούμορ» των Παπανδρέου ότι οι διαφορές Παγκάλου – κομμουνιστών
είναι …προσωπική κόντρα.”

Πηγή: Γιώργος
Κακουλίδης, Αρχέτυπο της βλακείας, Ριζοσπάστης, 15 Ιουλίου 2007.

Αιτία θανάτου

“Χτες ο κύριος Πάγκαλος δήλωσε πως,
αν γινόταν παραδεκτή η συμπεριφορά του από το ΚΚΕ, τότε αυτό θα ήταν
αιτία θανάτου για τον ίδιο… Σας παρακαλούμε, κ. Πάγκαλε. Μην…
αυτοκτονήσετε. Ο τόπος έχει απόλυτη ανάγκη την ανεκδιήγητη… ευφυία σας.
Σκεφτείτε, τουλάχιστον, τους επιθεωρησιογράφους. Η απώλειά σας θα τους
στερήσει μια βασική πηγή έμπνευσης…”

Πηγή:
Ν. Μπογιόπουλος, Πάγκαλος ο νεότερος, Ριζοσπάστης, 30 Γενάρη 1999

Καλό απόγευμα, τα συμπεράσματα
είναι δικά σας!